روایت یک مادر از نتیجهٔ جراحی پای فرزندش

راستین جان چطوری پسرم؟ شمخ شد آقای خوشتیپ. چهار پا. پای چپو عمل کردی. خیلی خوبه پاش، عالیه. بشین راستین جون ببینم پا رو. ماشاءالله، عالی. از کف خدا، وجود شما. چرا؟ نظر لطفتونه. خداوند برای ما یه معجزه‌ای... عزیزی. و این که شما رو ما تونستیم تو اینستاگرام پیدا کنیم. نظر لطفته. خیلی پا خوب شده راستین جان، عالی. دردها خوب شد؟ درد نداره آقای دکتر. راه رفتن، پا به بیرون می‌ذاشت... اصلاً. ولی اون یکی پاش اذیتش می‌کنه. خب این دیگه قشنگ چرخش مشخصه دیگه، یعنی پاشنه رو به بیرونه، از شنگ، از پاشنه چرخیده، به جای این‌جوری باشه به بیرونه، آشیل سفته، سفتی پا هم داره، ولی این پا دیگه قشنگ... آخه دکتر این الان کفی نمی‌خواد دیگه؟ خب پس برای اون پا چی کار باید بکنیم؟ اونو عملش می‌کنیم، این تابستون دیگه. آخه آقای دکتر چرا می‌گن معجزه دستای خدا، معجزه در وجود شماست؟ نه بابا، نظر لطفته. من... نه، قربون شما برم، این حقیقته. ایام عید همسر من گل گرفته بود، بعد این گل‌ها رو پله‌ها خشک کرده بود، من بهش گفتم بیا بشین این گل‌ها رو با هم مثلاً وسط گلابش من عکس بگیرم. و چون افتاب بود، من تند تند عکس رو گرفتم، خب این خاطره‌ایه که تا آخر عمرم برام می‌مونه. وقتی رفتم تو دیدم این پایی که عمل شده، باور کن اون روز گریه‌ام گرفت. این پا قشنگ صاف و این پا قشنگ... خشگ اینجوری. یه لحظه صداش کردم، گفتم دخترم گفتم غزل بیا، راستی بیا. گفت مامان چه ذوق زده شدی. گفتم ببین چقدر پای راست... عزیزم. خوبه. از همه مهم‌تر اون بحث زیباییش که جای خودش، خیلی جای شکر و خوشحالی داره، ولی بیشتر بحث عمل کرده، بحث درد نداشتنه، خیلی مهمه. آره. بچه شماله؟ کجای شمال؟ رشت. موفق باشی عزیزم. ارادتمند شما. نکن این کارو.