سر زدن به بیماران نوجوان پس از جراحی

سلام به همگی، خوشتیپا، و همه اینجا این که ماشاءالله، هزار ماشاءالله، اصلِ کاریا اینجان. خانم تکون بده انگشت رو ببینیم، حسش خوبه؟ چرا مچت قشنگ شده. خیلی باید خوب شد، مبارک باشه، قشنگ شد، ناز شد، ناز بود قشنگ‌تر شد دیگه، حالا بدون درد و فرمش هم اصلاح و مخلصم، ارادتمند. چطوری؟ تو باید از همه بهتر. از همم شیطون‌تر بود، دچار بی‌قراری روی تخت بود، حوصله‌ش سر رفته بود، تکون بده... نه نه، بیارش پایین. خب، خیلی عجله داشت، عجله که یه‌موقع منتظر موند حق نداشت، اذیت نکرد خدایش. رو تخت خیلی پسر گلی بود و عملش هم عالی، الحمدلله هم فرم پاش خوب شد و هم ان‌شاءالله درداش خوب میشه. مثل دخترمون، تا سه روز آینده یه بالش مقصر زیر پا باشه، بین یک ماه تا چهل روز هم با تو هم‌انگور. چون پسر بالغی هست، براشون های‌تیبیال استئوتومی کردیم، زانو پرانتزی‌شو از طریق استخوانی، با اصلاح استخوانی اصلاح کردیم، دیگه از سن منگنه گذشته بود. دختر خوشگلم، بیا عکسم بندازیم با هم. شمالی من میام، حالا اومدیم مطب با هم یه عکس خوشگل می‌گیریم. اگر از شویش و رف غذاشو خورده، حالت استفراغ نداره، گیجی نداره، سردرد نداره، از نظر ما مرخصه، می‌تونه عقب ماشین بشینه. پس سوال، نگران نشین بچه‌های گلمون، باتون تو واتساپ در ارتباطن، تقریباً تا یازده دوازده شب هم آنلاینن. ببخشید بچه‌ها، حلال کنین. ان‌شاءالله مدرسه رو مثل گل بری، با پای هم خوشگل هم بدون درد. خیلی آقایی، ماشاءالله، خدا حفظت کنه، قربون شما، خدا نگه‌دار، سلامت باشین.