دکتر دانیال شریفی رضویجراح پا و مچ پا با تمرکز ویژه بر کودکان و نوجوانان

پای پرانتزی نوزاد؛ چرا پیش می‌آید و کی صاف می‌شود؟

جواب کوتاه

پای پرانتزی نوزاد در بیشتر موارد کاملاً طبیعی است و از وضعیت جمع‌شده جنین در رحم باقی می‌ماند. این قوس ملایم و قرینه حدود ۶ ماهگی به بیشترین مقدار می‌رسد و معمولاً بین ۱۸ تا ۲۴ ماهگی خودبه‌خود صاف می‌شود. خمیدگی تیز در ساق، یک‌طرفه بودن یا ادامه پرانتزی پس از ۲ سالگی معاینه می‌خواهد.

خلاصه در چند خط

  • تقریباً همه نوزادان هنگام تولد کمی پای پرانتزی دارند و این حالت درمان نمی‌خواهد.
  • پاها معمولاً بین ۱۸ تا ۲۴ ماهگی صاف و سپس در ۳ تا ۴ سالگی کمی ضربدری می‌شوند.
  • قنداق، پوشک، ماساژ یا بستن پاها شکل استخوان را تغییر نمی‌دهند.
  • قطره ویتامین D طبق برنامه کشوری مهم‌ترین اقدام پیشگیری از راشیتیسم است.
  • خمیدگی زاویه‌دار ساق، لکه‌های قهوه‌ای پوست یا یک‌طرفه بودن نیاز به معاینه ارتوپدی دارد.

بسیاری از پدر و مادرها وقتی پاهای نوزادشان را هنگام عوض کردن پوشک یا اولین قدم‌ها می‌بینند، نگران پای پرانتزی نوزاد می‌شوند. خبر خوب این است که این قوس در بیشتر شیرخواران بخشی از رشد طبیعی است. این مقاله زیرمجموعه صفحه زانوی پرانتزی (ژنو واروم) است و روی سال‌های اول زندگی تمرکز دارد؛ اگر فرزندتان بزرگ‌تر شده، مقاله پای پرانتزی در کودکان را بخوانید.

چرا پای نوزاد پرانتزی است؟

جنین در ماه‌های آخر بارداری با زانوهای خم‌شده و پاهای جمع‌شده در فضای محدود رحم قرار دارد. به همین دلیل بیشتر نوزادان با ساق‌هایی کمی خمیده به بیرون به دنیا می‌آیند؛ قوسی ملایم، قرینه و بدون درد.

اغلب ساق‌ها هم کمی به داخل چرخیده‌اند و کودک هنگام راه رفتن پنجه‌هایش را رو به داخل می‌گذارد. این چرخش ظاهر پرانتزی را بیشتر نشان می‌دهد و معمولاً با رشد بهتر می‌شود؛ توضیح آن را در مقاله پنجه پای رو به داخل و چرخش داخلی ساق خواهید خواند.

در مطالعه Heath و Staheli، بیشترین مقدار پرانتزی حدود ۶ ماهگی دیده شد (Heath و Staheli، ۱۹۹۳). پس کمی بیشتر شدن قوس در ماه‌های اول هم معمولاً طبیعی است.

پای پرانتزی نوزاد کی صاف می‌شود؟

پاها معمولاً بین ۱۸ تا ۲۴ ماهگی تقریباً صاف می‌شوند (Espandar و همکاران، ۲۰۱۰). بعد از آن مسیر طبیعی به سمت مقابل می‌رود: یک مطالعه رادیولوژیک بزرگ نشان داد زاویه زانو پیش از یک‌سالگی به‌وضوح پرانتزی است و بین ۱۸ ماهگی تا ۳ سالگی به سمت ضربدری تغییر می‌کند (Salenius و Vankka، ۱۹۷۵).

پس اگر کودک ۳ ساله‌تان حالا زانوهایش به هم نزدیک شده، این مرحله بعدی رشد است که در مقاله زانوی ضربدری در کودکان آمده است. کل این مسیر را در راهنمای کامل زانوی ضربدری و پرانتزی می‌بینید.

سنوضعیت معمول پاها
تولدکمی پرانتزی، قرینه
حدود ۶ ماهگیبیشترین مقدار پرانتزی
شروع راه رفتن (حدود ۱ سالگی)هنوز پرانتزی؛ راه رفتن با پاهای باز طبیعی است
حدود ۱۸ تا ۲۴ ماهگیپاها تقریباً صاف
۳ تا ۴ سالگیکمی ضربدری (مرحله طبیعی بعدی)

برای پیگیری، هر چند ماه یک عکس از روبه‌رو از پاهای کودک در حالت ایستاده بگیرید؛ روش درست در مقاله اندازه‌گیری پای پرانتزی در خانه آمده است.

پای پرانتزی نوزاد: طبیعی یا غیرطبیعی؟

پرانتزی طبیعی چند ویژگی ثابت دارد: هر دو پا تقریباً یکسان‌اند، قوس در تمام طول ساق و ران پخش است، کودک درد ندارد و با گذشت ماه‌ها بهتر می‌شود. مرور دانشگاه علوم پزشکی تهران هم یادآوری می‌کند که در پرانتزی فیزیولوژیک طول دو پا برابر است و پرانتزی پس از ۲ سالگی دیگر طبیعی شمرده نمی‌شود (Espandar و همکاران، ۲۰۱۰).

ویژگیمعمولاً طبیعینیازمند معاینه
شکل قوسملایم و یکنواخت در طول پاخمیدگی تیز و زاویه‌دار در یک نقطه از ساق
تقارنهر دو پا شبیه همفقط یک پا یا تفاوت واضح
طول پاهابرابریک پا کوتاه‌تر
پوستبدون یافته خاصچند لکه قهوه‌ای روشن (شیرقهوه‌ای) روی پوست
سیررو به بهبود بعد از راه افتادنبدتر شدن یا ادامه پس از ۲ سالگی
رشد کلیقد و وزن متناسبقد کوتاه یا تأخیر در رشد

خمیدگی مادرزادی ساق: با پای پرانتزی فرق دارد

گاهی آنچه والدین «پای پرانتزی» می‌نامند در واقع یک خمیدگی مادرزادی در استخوان ساق است. این حالت نادر است و برخلاف قوس طبیعی، معمولاً در یک پا و به شکل زاویه‌ای مشخص در بخش پایینی ساق دیده می‌شود. دو نوع اصلی آن:

  • خمیدگی رو به عقب و داخل (پوسترومدیال): در بدو تولد دیده می‌شود و اغلب پا هم بالا و به سمت ساق برگشته است. معمولاً در سال‌های اول به‌تدریج بهتر می‌شود، اما ممکن است یک پا کمی کوتاه‌تر بماند؛ پس پیگیری منظم طول پاها لازم است.
  • خمیدگی رو به جلو و بیرون (آنترولترال): گاهی با چند لکه قهوه‌ای روشن روی پوست همراه است که می‌تواند نشانه نوروفیبروماتوز باشد. استخوان در این نوع ممکن است ضعیف باشد و خطر شکستگی و جوش نخوردن دارد؛ کودک باید هرچه زودتر توسط ارتوپد اطفال معاینه شود.

پاچنبری (Clubfoot) هم مشکلی جداست: در پاچنبری خود پا از مچ به داخل و پایین چرخیده است، نه اینکه ساق پرانتزی باشد. تفاوت این دو را در مقاله تفاوت پای پرانتزی و پاچنبری توضیح خواهیم داد.

قنداق، پوشک، واکر و ماساژ

در فرهنگ ما باورهای زیادی درباره پاهای کج نوزاد وجود دارد. خلاصه آنچه شواهد علمی می‌گوید:

  • قنداق سفت پا را صاف نمی‌کند. قنداق کردن با پاهای کشیده و صاف به هم بسته‌شده ناسالم‌ترین وضعیت برای مفصل ران است. در قنداق سالم، پاها باید آزاد باشند تا از ران و زانو خم شوند و به دو طرف باز شوند؛ همان «وضعیت قورباغه‌ای» (AboutKidsHealth، بیمارستان کودکان تورنتو).
  • پوشک باعث پای پرانتزی نمی‌شود. قوس پاها پیش از تولد وجود دارد و الگوی صاف شدن آن در همه کودکان مشابه است.
  • واکر به راه رفتن کمک نمی‌کند. آکادمی اطفال آمریکا واکرهای چرخ‌دار را برای راه رفتن مفید نمی‌داند و به دلیل خطر آسیب، خواستار ممنوعیت تولید و فروش آن‌ها شده است (آکادمی اطفال آمریکا، ۲۰۰۱).
  • ماساژ یا بستن پاها استخوان را صاف نمی‌کند. ماساژ ملایم برای آرامش نوزاد اشکالی ندارد، اما شکل استخوان را تغییر نمی‌دهد.

بررسی کامل‌تر هر کدام از این باورها را در مقاله پوشک، قنداق و واکر: آیا پای بچه را پرانتزی می‌کنند؟ آورده‌ایم.

ویتامین D و پیشگیری از راشیتیسم

راشیتیسم یعنی نرمی استخوان در حال رشد به دلیل کمبود ویتامین D یا کلسیم، و یکی از علت‌های پای پرانتزی است که با رشد طبیعی برطرف نمی‌شود. راهنمای اجماع جهانی، دریافت روزانه ۴۰۰ واحد ویتامین D را برای همه شیرخواران در سال اول زندگی توصیه می‌کند و نور کم آفتاب را از عوامل خطر کمبود می‌داند (Munns و همکاران، ۲۰۱۶).

در ایران، شیرخواران طبق برنامه مراقبت کشوری کودکان از روزهای اول تولد تا ۲ سالگی قطره ویتامین A+D یا مولتی‌ویتامین دریافت می‌کنند و مصرف منظم همین قطره‌ها ساده‌ترین راه پیشگیری است. درمان راشیتیسم با دوز بالاتر ویتامین D و کلسیم فقط پس از آزمایش و زیر نظر پزشک انجام می‌شود؛ خودسرانه دوز را بالا نبرید. جزئیات در مقاله کمبود ویتامین D و راشیتیسم خواهد آمد.

اگر پای پرانتزی بعد از ۲ سالگی باقی بماند

طبق راهنمای آکادمی جراحان ارتوپدی آمریکا، پرانتزی نوپایان معمولاً طبیعی است، اما اگر تا حدود ۳ سالگی برطرف نشود باید به علت‌هایی مثل بیماری بلانت یا راشیتیسم فکر کرد (AAOS OrthoInfo). بیماری بلانت اختلال رشد بخش داخلی صفحه رشد بالای ساق است و در کودکانی که زود راه افتاده‌اند بیشتر گزارش شده است (Espandar و همکاران، ۲۰۱۰). درباره آن در مقاله بیماری بلانت مفصل‌تر خواهیم نوشت.

در موارد غیرطبیعی هم درمان وجود دارد و روش آن به سن و علت بستگی دارد؛ مقاله پای پرانتزی تا چه سنی قابل درمان است؟ را ببینید.

چه زمانی پای پرانتزی نوزاد را به ارتوپد نشان دهیم:

  • خمیدگی تیز و زاویه‌دار در بخش پایینی ساق، به‌ویژه رو به جلو و بیرون
  • چند لکه قهوه‌ای روشن روی پوست همراه با خمیدگی ساق
  • پرانتزی فقط در یک پا یا کوتاه‌تر بودن یک پا
  • بیشتر شدن پرانتزی بعد از شروع راه رفتن یا ادامه واضح آن پس از ۲ سالگی
  • پرانتزی همراه با قد کوتاه یا تأخیر رشد، به‌ویژه اگر قطره ویتامین D منظم مصرف نشده باشد
  • درد، لنگیدن یا امتناع از ایستادن روی یک پا

پرسش‌های رایج

پای نوزادم پرانتزی است؛ آیا طبیعی است؟

در بیشتر موارد بله. تقریباً همه نوزادان به دلیل وضعیت جمع‌شده در رحم با پاهای کمی پرانتزی به دنیا می‌آیند. اگر قوس ملایم، قرینه و بدون درد باشد و دو پا هم‌اندازه باشند، این حالت طبیعی است و درمان نمی‌خواهد. خمیدگی تیز در یک نقطه از ساق، یک‌طرفه بودن یا لکه‌های قهوه‌ای روی پوست دلیل معاینه ارتوپدی است.

پای پرانتزی نوزاد کی صاف می‌شود؟

قوس پاها حدود ۶ ماهگی به بیشترین مقدار می‌رسد و معمولاً بین ۱۸ تا ۲۴ ماهگی صاف می‌شود. پس از آن بسیاری از کودکان در ۳ تا ۴ سالگی کمی زانوی ضربدری پیدا می‌کنند که آن هم طبیعی است و تا حدود ۷ سالگی کمتر می‌شود. اگر پرانتزی پس از ۲ سالگی ادامه داشت یا بدتر شد، کودک باید معاینه شود.

آیا قنداق یا پوشک باعث پای پرانتزی می‌شود؟

خیر. قوس پای نوزاد پیش از تولد ایجاد شده و پوشک یا قنداق باعث آن نیست. قنداق سفت هم پا را صاف نمی‌کند؛ برعکس، بستن پاها به‌صورت کشیده و چسبیده به هم برای مفصل ران مضر است. اگر نوزاد را قنداق می‌کنید، پاها را آزاد بگذارید تا از ران و زانو خم و به دو طرف باز شوند.

آیا ماساژ یا بستن پاها به صاف شدن پای پرانتزی کمک می‌کند؟

خیر. ماساژ، روغن‌مالی، بستن پاها با پارچه یا باند و آتل‌های خانگی شکل استخوان را تغییر نمی‌دهند. پای پرانتزی طبیعی خودبه‌خود و با رشد کودک صاف می‌شود. ماساژ ملایم برای آرامش و ارتباط با نوزاد اشکالی ندارد، اما بستن محکم پاها، به‌خصوص به‌صورت کشیده، می‌تواند به مفصل ران آسیب بزند.

برای کمک به راه رفتن و صاف شدن پاها واکر بخریم؟

توصیه نمی‌شود. آکادمی اطفال آمریکا واکر را برای یادگیری راه رفتن مفید نمی‌داند و به دلیل آسیب‌های جدی، از جمله سقوط از پله، خواستار ممنوعیت فروش آن شده است. واکر پای پرانتزی را هم صاف نمی‌کند. بهتر است کودک روی زمین امن بازی کند، سینه‌خیز برود و در زمان خودش بایستد و راه بیفتد.

چه زمانی باید نوزاد را برای پای پرانتزی پیش ارتوپد ببریم؟

اگر خمیدگی تیز و زاویه‌دار در ساق، به‌ویژه رو به جلو و بیرون، لکه‌های قهوه‌ای روشن روی پوست، پرانتزی یک‌طرفه، کوتاهی یک پا یا بدتر شدن قوس پس از شروع راه رفتن می‌بینید، زودتر مراجعه کنید. ادامه واضح پرانتزی پس از ۲ سالگی یا همراهی آن با قد کوتاه، به‌ویژه اگر قطره ویتامین D منظم مصرف نشده، هم دلیل معاینه است.

منابع

  1. Heath CH, Staheli LT. Normal limits of knee angle in white children: genu varum and genu valgum. J Pediatr Orthop 1993
  2. Salenius P, Vankka E. The development of the tibiofemoral angle in children. J Bone Joint Surg Am 1975
  3. Espandar R, Mortazavi SMJ, Baghdadi T. Angular deformities of the lower limb in children. Asian J Sports Med 2010
  4. AAOS OrthoInfo: Bowed Legs (Blount's Disease)
  5. Munns CF et al. Global consensus recommendations on prevention and management of nutritional rickets. J Clin Endocrinol Metab 2016
  6. American Academy of Pediatrics, Committee on Injury and Poison Prevention. Injuries associated with infant walkers. Pediatrics 2001
  7. SickKids AboutKidsHealth: Preventing developmental dysplasia of the hip

این مطالب برای آگاهی بیماران است و جای معاینه پزشک را نمی‌گیرد.